آلودگی ناشی از دود خودرو ها در شهر لس آنجلس از سال ۱۹۶۰ بیش از ۹۸ درصد کاهش یافته است

//آلودگی ناشی از دود خودرو ها در شهر لس آنجلس از سال ۱۹۶۰ بیش از ۹۸ درصد کاهش یافته است

آلودگی ناشی از دود خودرو ها در شهر لس آنجلس از سال ۱۹۶۰ بیش از ۹۸ درصد کاهش یافته است

اولین تصاویر ذهنی من از لس‌آنجلس به نحوی خاکستری رنگ هستند، آن مکان سخت برای زندگی که من از آن فقط خیره شدن به یک ماه کامل ولی مه آلود را به یاد می‌آورم.  منظورم ذرات معلق و بزرگی است که حتی در شب نیز در هوا بودند و تحت تاثیر مه دود آلود در زیر چراغ شهر به چشم می‌خوردند. این برایم غیر قابل درک و زننده بود و آن زمان، بیش از ده سال پیش بود.

در واقع هیچگاه دیگر تحت تاثیر این موضوع که “چقدر سریع غبار صنعتی جابجا می‌شود” قرار نگرفتم. اما باز دوباره برگشتم به موضوع تحقیقات اخیر در مورد آلاینده‌های کالیفرنیا، و موضوع قابل توجه اینکه: من هرگز دیگر این شهر را خفه شده با آلودگی ندیدم! آن شهر دود زده که توسط ما مسخره شده بود حالا دیگر رنگ‌های پر جنب و جوش و آسمان آبی داشت، یا حداقل آبی تر.

در حقیقت اداره‌ی ملی اقیانوس و اتمسفر شناسی(نوآ) به تازگی نتیجه‌ی مطالعات خود را بر روی کیفیت هوا در لس آنجلس اعلام کرده بود و نتایج خیره کننده بود. آن‌ها برداشت‌های تقریبا فانتزی من را از شهری که خیابان‌های آن با ماشین‌ها قفل شده بود تایید کردند. از دهه‌ی ۱۹۶۰، مقدار “ترکیبات آلی فرٌار موجود در هوا”ی لس آنجلس به مقدار غیر قابل باور ۹۸% کاهش یافته است. این ترکیبات در رده‌ی اول تولیدات اگزوز خودرو‌ها هستد، و تقریباً بیشترین تاثیر‌گذاری را در مشکل آلودگی هوای شهر دارند. این اداره اعلام کرده که یکی از عناصر کلیدی تشکیل ازن که باید در سطوح بالایی جو باشد، در حال فعالیت در سطح زمین است که تشکیل این عنصر در سطح زمین می‌تواند باعث آسیب رسیدن به ریه‌های مردم رساندن و خسارت به محصولات کشاورزی و دیگر گیاهان شود.

و اکنون آن آثار در حال محو شدن هستند. در طول دوره‌ی بین سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۰ غلظت این فرآیند (اتفاقاتی که در بالا توضیح داده شد) به تنهایی به نصف کاهش یافته است و این در حالی است که بیش از هر زمان دیگری اتومبیل در راه‌ها و جاده‌ها وجود داشته است.

ترجمه زیر تصویر: اگرچه میزان مصرف گازوئیل در لس‌آنجلس از سال ۱۹۶۰ تقریبا سه برار شده اما میزان آلودگی مربوط به خودرو‌ها که “ترکیبات آلی فرٌار” نامیده می‌شود کاهش یافته است. (تصویر از نوآ)

بنابراین هر کسی می‌خواهد در مورد این که چه چیزی باعث این بهبود عظیم در کیفیت هوا شده است گمانه زنی کند. بله، به طور حتم علت این امر تعیین مقررات برای آلودگی هوا و اساندارد‌های مربوط به کارامدی و بهره‌وری خودرو‌ها بوده است.

نوآ توضیح می‌دهد که  استفاده از مبدل‌های کاتالیزوری خودروها، استفاده از سوختی که کمتر تمایل به تبخیر شدن دارد، و بهبود در کارآمدی و بازده موتورهای وسایل نقلیه جدید، همه و همه به احتمال زیاد به کاهش کلی آلودگی هوای مربوط به خودرو ها کمک کرده است.

مبدل های کاتالیزوری در سال ۱۹۷۵ بخاطر مواجهه با “استاندارد تولید گاز‌های گلخانه‌ای فدرال” اختراع شد و شرکت ملی “استاندارد متوسط اقتصاد سوختی” هم در همان سال معرفی شد.

  همچنین قانون هوای پاک را درسال‌های ۱۹۷۰ و۱۹۷۷ برای وسایل متحرک اصلاح کردEPAسازمان  و “شرکت منابع هوایی کالیفرنیا” (که در سال ۱۹۶۷ توسط روناد ریگان که در آن زمان فرماندار بود تاسیس شد) نیز برای ارتقا سطح استاندارد‌های آلودگی‌های خودروها مقررات با سخت‌گیری بیشتر اعمال کرد.

در اصل، این مقررات سخت، که مورد اعتراض شدید خودرو سازان قرار گرفت، به سرعت منجر به هرچه پاک‌تر شدن هوای شهرها شد و یک آلاینده‌ی خطرناک تقریباً ریشه کن شد. توجه داشته باشید که این آلودگی تنها یکی از آلودگی‌های شهر لس آنجلس است اما مهم‌ترین آن به شمار می‌رود.

چرخش نیز یک مثال بزرگ از نوآوری در مقررات رانندگی است. داستان‌هایی مانند این همیشه قابل توجه بوده‌اند به خصوص در زمانی که مردم در آمریکا به طور مداوم از دخالت‌های دولت در امور اعمال قوانین مربوط به گازهای گلخانه‌ای می‌شنویدند که این کار باعث خارج شدن اقتصاد از خط خود می‌شود.

و هنوز، دولت آمریکا قانونی که استاندارد‌های تولید گازهای گلخانه‌ای را تشدید می‌کند، تصویب می‌کند.

در مواردی مانند این باید در تمام بحث‌ها و منازعاتی که به نفع آب و هوا و سیاست‌های انرژی پاک هستند را تاکید کرد. به اعتقاد من اگر ما سخت گیرانه با انتشار آلودگی های کربنی مبارزه کنیم، صنعت نوآوری خود را کنار می‌گذارد.

بنابراین مالیات بر انتشار کربن آنها را تنظیم می‌کند. یا قیمت گذاری برای آن‌ها، به هر حال فرقی نمی‌کند. در نهایت آن‌ها ساختمان‌های بهتر و خودرو‌های پاک تر بدست می‌آورند و دراستفاده از منابع تجدید پذیر و شستشوی انواع آلودگی پیشرفت می‌کنند. اگر ما آن را انجام دهیم، نسل آینده می‌تواند یک تجربه‌ی قابل مقایسه با برداشت در حال تحول ما از لس آنجلس بدست آورد. آن‌ها حتی ممکن است فکر کنند که آیا این خنده دار نیست که تنها یک دهه‌ی پیش تمام خودروها و نیروگاه‌های برقشان مقدار بسیاری کربن به بیرون انتقال می‌دادند؟

 منبع

توسط | ۱۳۹۱/۵/۳۱ ۱۸:۲۹:۳۴ مرداد ۳۱ام, ۱۳۹۱|اخبار انرژی|بدون دیدگاه

درباره نویسنده:

محمد رسول هستم، دانشجوی سال اول دانشگاه، رشنه مهندسی نرم افزار. به تازگی علاقمند به حمایت از محیط ریست شده ام . بیشتر به فعالیت، مطالعه و تحقیق در بخش کنترل و برنامه ریزی خودرو های هیبریدی (الکتریکی) علاقه دارم. امیدوارم شما هم ما را در راه حفظ طبیعت یاری کنید.

درج دیدگاه

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.