گاهی اوقات انسان‌ها اقداماتی انجام می‌دهند درحالی‌که به پیامدهای کار خود هیچ توجهی نمی‌کنند؛ مثلاً گوشی تلفن همراه خود را مدام تعویض و به روز می‌کنند، بدون توجه به اینکه گامی در جهت افزایش زباله‌های الکترونیکی غیر قابل بازیافت بر می‌دارند یا نسبت به خرید گل برای روز ولنتاین اقدام می‌نمایند، بدون اینکه بدانند پرورش و خرید این گل‌ها به قیمت هوایی که تنفس می‌کنند و تخریب بیشتر کره‌ی زمین تمام می‌شود.

رزها ممکن است قرمز باشند ولی این گل‌های زیبا به نظر محققین امریکن ساینتیفیک سبز نمی‌باشند. در روز ولنتاین میلیون‌ها زوج عاشق در سرتاسر دنیا طبق رسم و رسومات خود شاخه‌های گل قرمز را بین خود رد و بدل می‌کنند در حالی که از اثرات زیست محیطی این عمل خود خبر ندارند. به گفته‌ی وب‌سایت Flowerpetal.com،صد میلیون گل رز قرمز برای یک روز ولنتاین نوعی در آمریکا پرورش داده می‌شود که منجر به تولید ۹۰۰۰ تن گاز آلاینده‌ی کربن دی اکسید می‌شود. به نظر شما چنین حجم عظیمی از آلاینده در گرمایش جهانی بی تاثیر نیست؟!

به گفته‌ی امریکن ساینتیفیک، وقتی رزها در آب‌وهوای گرم‌تر مانند آمریکای جنوبی، اروپا و آفریقا پرورش داده می‌شوند، باید به سرتاسر دنیا ارسال شوند. این گل‌ها ابتدا باید توسط هواپیما و سپس توسط کامیون‌هایی مجهز به کنترل کننده‌ی دما حمل شوند و ممکن است برخی از شب‌ها در مخزن‌هایی با دمای پایین نگه داری شوند.

طبق مطالعات دانشگاه Cranfield در سال ۲۰۰۷ در انگلستان، ۱۲،۰۰۰ گل کنیایی منجر به تولید ۶ تن گاز دی اکسید کربن شد در حالی که با پرورش همین تعداد گل در یک گلخانه‌‌ی هلندی، ۳۵ تن گاز دی اکسید کربن تولید شد.

ولی این فقط قیمت پرورش و حمل و نقل این گل‌ها است. رزها همچنین نیاز به آب و آفت‌کش‌ دارند تا به بهترین شکل ممکن به چشم بیایند. در برخی مکان‌ها مانند جنگل‌های محلی و تالاب‌های سرتاسر دنیا که به رشد و پرورش این گل‌ها پرداخته می‌شود، حیات وحش به شدت مورد تأثیر قرار می‌گیرد.

بد نیست اشاره‌ای هم بکنم به سوخت مصرفی کامیون‌های حامل که قطعاً از سوخت‌های فسیلی به حساب می‌آید. پس شاید بهتر باشد این فرهنگ در کل دنیا رایج شود که زوج‌های عاشق به جای تقدیم گل رز قرمز به یکدیگر، هدیه‌های سبز دیگری را انتخاب کنند. شما چه فکر می کنید؟