انرژی بادی و انرژی خورشیدی به سرعت در سرتاسر دنیا در حال رشد می‌باشند ولی به دلیل اینکه باد همیشه در حال وزش نیست، باید به دنبال راه‌های بیشتری برای ذخیره سازی انرژی باشیم. تاکنون، این چالشی بوده است که اصولاً با راهکار هیبرید سازی یا ترکیب تکنولوژی‌ها با آن مقابله شده است. اکنون یک راهکار جدید هوشمندانه توسط محققان MIT ارائه شده است.

clever-mit-floating-offshore-wind-turbines-store-power-when-wind-doesnt-blow-ecogeek-ir-00

در ابتدا، این سیستم ممکن است مانند یک سیستم فرا ساحلی معمولی به نظر برسد. ولی چیزی که یک تفاوت بزرگ ایجاد می‌کند، در زیر سطح آب وجود دارد. وقتی توربین در حال چرخیدن است و از طرف شبکه تقاضا برای توان وجود دارد، توربین‌ها دقیقاً مانند توربین‌های فرا ساحلی عمل می‌کنند ولی وقتی توربین‌ها در حال چرخش هستند و نیازی به توان آن‌ها نیست، یا وقتی باد نیست ولی نیاز به توان وجود دارد، قضیه کمی جالب می‌شود:

نکته‌ی کلیدی این ایده‌ی هوشمندانه، جایگذاری یک حوزه‌ی عظیم بتنی روی سطح آب و زیر توربین است. هرکدام از این ساختارها، هزاران تن وزن دارند می‌توانند هم به عنوان لنگر برای توربین عمل کنند و هم به عنوان یک ذخیره کننده‌ی انرژی توربین.

وقتی توربین بیش از حد نیاز توان تولید می‌کند، توان برای تحریک یک پمپ که به ساختار زیر آب نصب شده، مورد استفاده قرار می‌گیرد. این پمپ، آب دریا را از یک حوزه‌ی توخالی به قطر ۳۰ متر منتقل می‌کند. قطر این تانک، حدود اندازه‌ی گنبد عمارت پارلمان ایالتی در آمریکا است. سپس، وقتی به توان نیاز است، آب این اجازه را پیدا می‌کند تا از طریق توربینی که به یک ژنراتور متصل شده، به حوزه باز گردد. بنابراین، الکتریسیته‌ی تولید شده توسط ژنراتور به شبکه باز می‌گردد. (منبع)

یک حوزه‌ی منفرد ۲۵ متری در عمق ۴۰۰ متری می‌تواند تا میزان ۶مگاوات ساعت انرژی ذخیره کند؛ بنابراین یک مزرعه‌ی بادی فرا ساحلی با صدها یا هزاران توربین مجهز به ساختار مذکور، می‌تواند به طور بالقوه به اندازه‌ی یک نیروگاه برق، انرژی تولید کند. این ساختار می‌تواند در خشکی ساخته شود و به دریا منتقل شود، یعنی به صرف هزینه‌های سنگین برای ساخت آن در زیر آب نیازی نیست.

تخمین‌های اولیه نشان می‌دهد که چنین حوزه‌ای می‌تواند با هزینه‌ای حدود ۱۲ میلیون دلار ساخته و به کار گرفته شود. این می‌تواند ۶ سنت به ازای ذخیره سازی هر کیلووات ساعت را نتیجه دهد، مقداری که از نظر صنعت برق می‌تواند برای رشد و ترقی مناسب باشد.

از آنجا که مزرعه‌ی بادی باید به شبکه متصل شود، می‌تواند از منابع اضافی برای انتقال آب استفاده کرد، مانند انرژی خورشیدی.

منابع:

MIT +IEEE,

مانند بسیاری از خبرها و مقالات قبلی، باز هم برای اکوگیک سوالی پیش آمد که شاید شما بتوانید پاسخ‌گوی آن باشید. توربین‌های بادی رایج، دارای خطراتی برای پرندگان هستند و سالانه تعداد قابل توجهی از پرندگان توسط پره‌ی توربین‌ها آسیب می‌بینند. و اما سوال اکوگیک این است که آیا چنین ساختاری در زیر توربین فراساحلی برای آبزیان مضر نیست؟! نظر شما در این باره چیست؟